evim evim güzel evim !

Akşam olur, etrafta koşuşturan insanlar. Bu kadar ivediliği gerekli kılan ne vardır bu denli..
Eve dönüş nihayetinde günlük rutin bir zorunluluktur. Ve çoğu defa gelindiği noktada sırtında serzeniş örnekleri taşır bu eve dönüş hikayeleri

Birşeyi yapmak isterken alınan haz,ona ulaştığında artık o kadar da önemli olamayabiliyor. Ve eve dönüş faaliyetleri sadece bundan ibaret sanırım. O an ki şikayetçi olduğun hal ve vaziyetinden eve döndüğün anda kurtulabileceğinin verdiği kısa süreli umut beklentileri..

Parmağındaki dikenlerin, artık ordan çıkarıldığında acısının/kanamasının dineceğini bilmek gibi.
Ve aslında kısa süreli bilinç kaybı yaşatıp iç dünyalarımıza, bilipte bilinmezlikten gelinip öyle olmasını umut etmek gibi.
Ve aslında Vermidon kadar etkili bir ağrı kesici UMUTLARIMIZ
Bir tane alırsın belki sabah o en sevdiğin yeri terkederken, hatırlatır sana günboyu herşeyin o kapıdan girdiğin anda bir yalana dönüşeceğini, herşeyin seni orda beklediğinin müjdesini verir.
Uyuşturucu bahseder gibi anlattım sanki,basit bir umut etmeyi :)
herneyse...
bu kadar hız,acele,bu nedenledir. Herkes uyuşmuş beyinlerini,yorulmuş bedenini geçirip üzerlerine bir an önce boşaltıp dinlendirme hevesiyle koşar ilk gördüğü otobüs kuyruklarına.
ve kimsenin onu kaçırmaya niyeti yoktur o andan sonra....
Evde hayalin çok daha ötesinde,kelimelerin çok daha anlam ifade ettiği yaşanılasılık vardır. Orası ;hayattır, ve dışarısına bir isim bile yakıştıramazsınız YAŞAMAK ile aynı anlama gelen
Gömülürsünüz kendinize,eşinize,ailenize,televizyonunuza,yastığınıza,döşeğinize. Unuttursun diye size günlük sıradan ağrılarınızı,gözyaşlarınızı,kızgınlıklarınızı,ve aldatışılarınızı.ve artık
"evim güzel evim" en güzel cümledir ..
bir sonraki terkedişinize kadar en sevdiğinizi...