hayat üzerine

Sevgi garip ama bir o kadar da vazgeçilmez bir yaptırım galiba.Yani insanlar acı çeker sever ,Kötülük görür sever,Aldatılır sever,Sevilir ama SEVMEZLER…
Galiba acı çekmek herkesin hoşuna gidiyor...Ne demek lazım ki insanın acıya da ihtiyacı oluyor demek ki….
Artık 2007 de sonlanırken insanlar , sevgilerini , şefkatlerini ve Yardım etme duygularını sıfıra yaklaştırıyorlar. Aslında dünya paylaşılamayacak kadar küçük değil ; Herkese yetebilecek kadar büyük ve bir o kadarda nimetli. Ama insanların kibri ve ben ‘ en’ im egosu yüzünden kendi bencil rüzgarında savrulmaları yetmiyormuş gibi, başkalarını da duvarlara çalmaları kaçınılmaz oldu artık… Aslında devir öyle bir hal aldı ki; çalışmak artık hayatın amacı haline geldi. Geçim derdi çoğu kesimi işkolik haline getirdi. İnsanlar gerçekleri ya sineye çekti yada unutmaya başladı. Çoğu kişi hatta (bazen ben bile) sanki ölmeyecekmişiz gibi yarınları planlamaya bu günleri ve dünleri unutmaya başladık. Yarınları planlamak kötü bir şey değil tabi ki ama bu günü de unutmamak lazım. Değilmi ?..
Ölüm sadece bir cm uzağımızdayken başkalarını kırıp dökmek neden?
by:şörmın